من از ركود عشق در خروشم اگر دروغ ميگم بزن تو گوشم
تو قلب هيچكي عشق بي ريا نيست حجب و حيا تو چشم آدما نيست
كشته دلبرندو ارتباطش فقط براي برخي از نكاتش
پرنده پر كلاغ پر صداقت از وجود آدما پر
دلا قسم بخور كه مردي كه ديگه گرد عاشقي نگردي
ما توي صحبت رك و راستيم داداش عشق اگه اينه ما نخواستيم داداش
حالا كزاوي به شما ارزوني عشق ريايي به شما ارزوني
اينا كه من ميگم همش شعاره عشق و محبت شاخو دم نداره
مهم فقط نحوه ارتباطه اينكه اين همه سرش بساطه
نازو ادا هميشه بوده جونم حجب و حيا هميشه بوده جونم
آدمو تو فكرو خيال گذاشتن وقت قرار آدمو غال گذاشتن
وعده اينكه من زن تو ميشم وصله چاك پيرهن تو ميشم

حر فاي داغ و پخته و تنوري چه از طريقه نامه يا حضوري
با اون همه قدو ايالتو قربون با اون همه قولو قرار پيمون
كه با من غمزده داشتي رفتي تو كوچتون باز منو كاشتي رفتي
چقدر وعدهاي بي سرانجام چقدر توي كوچه عرض اندام
چقدر حرفاي عاشقانه چقدر آه و ناله شبانه
چقدر گريه هاي توي پستو چقدر وصف خالو خط ابرو
خلاصه عشقو عاشقي همين هست اما تو تعريفش هميشه دعواست
اين روزا عمر عاشقي دو روزه ان شا... پير عاشقي بسوزه
بلا به دور از اين دلاي عاشق كه جمعه عاشق ندو شنبه فارغ
گذاشته روي ميز من يه پوشه كه اسم عشقاي بنده توشه
زري- پري- سكينه-زهره-سارا وجيحه و مليحه و ثريا
نگين و نازي وشهين و نسرين مهين و مهري وپرند و پروين
چهارده فرشته و سه اختر يه ليلي و دو اشرف و دو آذر

درون اين ليست با عده اي آدم كه اسمشون يادت نيست
گذشته دوراني كه ما يكي بود خدا و عشق و آدما يكي بود
نامه مجنون به حضور ليلي ميرسه اينترنت يو ايميلي
شيرين ميره ميشينه پيش فرهاد روي چمن تو پارك بهجت آباد
تو كوچه دعوا ميشه و غوغا چهار تا يوسف سر يه زوليخا